Par
Jean-Luc BOSTYN ,
dimanche 17 janvier 2010 à
10:44
Eigenlijk schieten woorden me tekort. In eerste instantie zou hij dit keer niet deelnemen, dan kwam er een goede sponsor die hem vroeg om het avontuur toch maar te starten. Vele hielpen hem om nog maar eens die start te maken en uiteindelijk liet hij ons weer dromen. Hij trok Mamba overal door, betreelde haar met fluwelen hand, verzorgde haar, vertroetelde haar en sliep met haar. Na een lange rit veegde hij het zweet van zijn kale knikker, dacht goed na, ruste uit en vertrok in de vroege ochtend om aan de horizon te verdwijnen. Over hoge duinen, gladde paden en met stenen bezaaide pistes bracht hij Mamba terug naar het vertrekpunt, de cirkel was rond ... hij maakte ons wakker uit onze droom, stak beide armen omhoog en kuste nogmaals zijn Mamba.
Merci Eric du fond du coeur...
Jean-Luc
PS: hier loopt het ook voor mij af, ik dank alle lezers uit beide taalgebieden en hoop dat we via het avontuur van Eric ons wat meer één zijn gaan voelen. Emotie kent geen taal, emotie is echt!